A+ A A-


Казачная прапанова

Оцените материал
(14 голосов)

Верш Уладзіміра Талкача

 

Падмані мяне ты,калі ласка,

Каб не скончылася гэта “казка”,

Каб,я праўды ніколі не ўбачыў

І цвярозым бы стаў,неіначай.


    Ашукай мяне проста,заўзята,

    Як святкуеш ты ў ліпені свята.

    Як за белае чорнае маеш,

    Ды з пагардай,калі ашукаеш.


Украдзі з-падцішка, не саромся,

Бо паскардзіцца мы не прыпромся.

Бо,як звыклае здзекі ўспрымаем,

Церпім,зносім,заўсёды трываем.


    Пазаблытай мяне ў бясконца,

    Зачыні праўду,быццам,ваконца.

    Як сляпы буду потым туляцца

    І палохацца,праўды баяцца.


Бо ад праўды так муляюць думкі,

І трасуцца начамі падсумкі.

Чаго горшага,раптам прачнешся,

Засумуеш,ды з нечым збярэшся.


    Гэта страшыць цябе,адчуваю.

    Ад таго прапаную і раю:

    І падман,ашуканства,ды здзекі,

    Як бы хвораму – лепшыя лекі.


І пазбаў яшчэ болей свабоды,

Абвясці, што бяспека,з нагоды,

Даражэй, а спакой – абавязак.

Ён – падмурак звышзгаданых “казак”.

 

 

 

Другие материалы в этой категории: « Скамянелыя  душы Культурны праменад »

Апошнія навіны

Архіў навінаў

Рассылка

      

Design © WKN.BY | All rights reserved.